Co można kupić za 100 euro w różnych miastach Czarnogóry

W Tivacie za filiżankę kawy płacimy tyle, ile w Bijelo Polje — za rodzinny obiad? Sprawdzamy, ile naprawdę warte jest 100 euro w różnych miastach Czarnogóry.

Różnica w poziomie życia i sile nabywczej między regionami Czarnogóry jest dziś tak duża, że w praktyce tworzy dwie równoległe rzeczywistości — zamożne gospodarczo południe i stolicę oraz znacznie biedniejszą północ kraju.

Średnie wynagrodzenia na wybrzeżu i w Podgoricy są wyższe o setki euro, bezrobocie jest tam minimalne, podczas gdy połowa mieszkańców północnych gmin żyje na granicy ubóstwa. W efekcie te same 100 euro dla mieszkańca Budvy czy Tivatu oraz dla rodziny z Bijelo Polje czy Pljevlji mają zupełnie inną wartość: dla pierwszych to niewielka część miesięcznego dochodu, dla drugich — istotna pozycja w budżecie.

Poniżej — analiza najnowszych danychMonstati innych źródeł państwowych, które pokazują, jak głęboka jest ta przepaść i jak wpływa ona na codzienne życie ludzi.

Płace i siła nabywcza: południe zarabia znacznie więcej

Według danych Urzędu StatystycznegoMonstatpoziom wynagrodzeń na wybrzeżu i w stolicy znacznie przewyższa dochody mieszkańców regionów północnych. Pod koniec 2024 roku średnia pensja netto w najzamożniejszej gminie — Tivacie — wynosiła 1 243 euro, a w turystycznej Budvie — 983 euro. Tymczasem na północy liczby są znacznie skromniejsze: w Bijelo Polje — zaledwie 851 euro, w Pljevlji — około 983 euro.

Ta różnica w dochodach sprawia, że jeden miesiąc pracy w Tivacie przynosi niemal o 50% więcej pieniędzy niż w Bijelo Polje. A więc i wartość 100 euro jest różna: dla mieszkańca Tivatu to około 8% średniego dochodu, w Budvie — 10%, podczas gdy na północy ta sama kwota może stanowić 12% lub więcej rodzinnego budżetu.

Formalnie za 100 euro w każdej części kraju można kupić taką samą ilość produktów lub paliwa. Jednak względne obciążenie budżetu dla różnych grup ludności jest nieporównywalne: dla mieszkańców północy taki zakup jest wyraźnie bardziej odczuwalny i zmniejsza środki pozostające na podstawowe potrzeby.

Obraz pogarsza fakt, że płaca minimalna i emerytura są takie same w całym kraju. Wiele rodzin na północy żyje z minimalnej pensji wynoszącej około 600 euro lub emerytury w wysokości około 450 euro, co ledwie pokrywa niezbędne wydatki. Minimalny koszyk konsumpcyjny dla czteroosobowej rodziny, według danych z końca 2023 roku, kosztował około 830 euro, czyli na północy jego pokrycie wymagało niemal dwóch lokalnych średnich pensji. Z kolei koszyk związkowy (socjalny) pod koniec 2025 roku osiągnął już 2 045 euro. Liczby te jasno pokazują, że dochody znacznej części północnych rodzin nie sięgają nawet połowy kwoty potrzebnej do godnego poziomu życia.